دیفرانسیل جلو در مقابل دیفرانسیل عقب:مزایا و معایب

با شتاب گرفتن خودرو، نیرو از طریق گیربکس به چرخ ها منتقل می شود. این نیرو می تواند چرخ های جلو، چرخ های عقب یا هر چهار چرخ را در هر زمان به حرکت درآورد.

با تفاوت های عمده بین هر یک از تنظیمات، بهترین گزینه به شرایط رانندگی و نوع وسیله نقلیه ای که مالک به دنبال آن است بستگی دارد.

با مسترخودروبر، حمل ارزان و امن خودروی خود را به تخصص ما بسپارید. ما یک تیم از رانندگان حرفه‌ای هستیم که با تجربه و مهارت لازم، خودروهای شما را با دقت و امانت به مقصد مورد نظر حمل می‌کنیم.

شماره خودروبر:02144880218

تفاوت بین دیفرانسیل جلو و دیفرانسیل عقب چیست؟

خودروهای دیفرانسیل جلو نیرو را به جلو منتقل می کنند. موتور به صورت جانبی در زیر کاپوت نصب شده است به این معنی که گیربکس مستقیماً در پشت آن نصب می شود و محورها از طریق یک میل محرک در هر طرف نیرو را از گیربکس تغذیه می کنند.

پیکربندی‌های دیگری از جمله موتورهای نصب شده در عقب یا وسط خودرو برای تغذیه چرخ‌های جلو یا نصب شده در طول در قسمت موتور نیز امکان‌پذیر است. راه اندازی اصلی برای اهداف طراحی و هزینه، موتوری است که به صورت عرضی نصب شده است.

تا زمان پذیرش انبوه در اواسط قرن بیستم، مهندسی یک سیستم دیفرانسیل جلو با موتورهای عرضی بسیار پیچیده بود. معروف‌ترین آن، مینی اولیه یک طرح موتور عرضی بود. این راه را برای اکثر وسایل نقلیه مدرن مقرون به صرفه با استفاده از تنظیمات چرخ جلو هموار کرد.

در خودروهای دیفرانسیل عقب، موتور به چرخ های عقب نیرو می دهد. میل‌های محرک از دیفرانسیل استفاده می‌کنند که نیرو را از طول به طرفین برای تنظیم موتور جلو یا درایو مستقیم در تنظیمات موتور عقب هدایت می‌کند.

با وجود اینکه دیفرانسیل عقب فرمت اصلی خودروها است، امروزه در خودروهای جاده ای کمتر رایج است. فقط خودروهای پرفورمنس و لوکس از دیفرانسیل عقب و برخی خودروهای شاسی بلند و پیکاپ استفاده می کنند.

انتخاب دیفرانسیل جلو یا عقب در لیست آپشن های خودرو نیست. برخلاف گیربکس و انتخاب موتور یا سوخت، پایه‌های خودرو از مرحله طراحی به صورت دیفرانسیل جلو یا عقب تنظیم می‌شوند. در این قاعده استثناهایی وجود دارد، زیرا برخی از SUV ها دارای گزینه تمام چرخ متحرک برای توانایی بیشتر خارج از جاده هستند.

5. مزایای دیفرانسیل جلو:

بسیاری از وسایل نقلیه مدرن از دیفرانسیل جلو استفاده می کنند، زیرا مزایای متعددی را ارائه می دهد که به عملکرد و کاهش هزینه ها کمک می کند.

1. قطعات معمولا کوچکتر هستند

برای بهینه‌سازی کارایی و وزن، خودروها در سال‌های اخیر تا حد امکان کوچک طراحی شده‌اند. گیربکس و میل‌های محرک روی یک موتور نصب می‌شوند و در خودروهای دیفرانسیل جلو به شکل فشرده هستند.

2. اقتصادی تر

طراحی جمع و جور و اجزای کمتر به این معنی است که می توان از یک موتور کوچکتر کارآمدتر برای تامین انرژی خودرو استفاده کرد. این باعث صرفه جویی بیشتر در جیب مالک از هزینه های سوخت می شود.

3. فضای بیشتر برای سرنشینان عقب

بدون نیاز به شفت پایه برای نیرو دادن به چرخ‌های عقب، یک راه‌اندازی چرخ‌های جلویی می‌تواند یک کف تقریباً صاف در فضای کابین عقب ارائه دهد. این باعث می شود فضای بار بیشتری در عقب نیز وجود داشته باشد.

4. ثبات بهتر در هنگام رانندگی

این تنظیمات به این معنی است که ماشین از جلو، جایی که تمام وزن است، به جای عقب کشیده می شود. در نتیجه فرمان و شتاب بسیار نرم تر است.

5. قطعات کمتر

از آنجایی که قطعات کمتری وجود دارد، نگهداری از خودروی دیفرانسیل جلو ارزان‌تر است. حذف میل محرک عقب، اتصالات U و دیفرانسیل ها قابلیت اطمینان را بهبود می بخشد.

4 معایب دیفرانسیل جلو

1. توزیع وزن یکنواخت نیست

توزیع ناهموار وزن باعث پایداری کمتر در جاده ها می شود. طراحی خودرو زمانی بهینه است که وزن بین جلو و عقب 50-50 تقسیم شود. خودروهای دیفرانسیل جلو دارای وزن کمتری در قسمت عقب هستند که می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در حمل و نقل در سطوح لغزنده شود.

2. گشتاور فرمان هنگام شتاب گیری سنگین

هنگامی که خودرو به یک سمت تکان می‌خورد، فرمان می‌تواند غیرقابل کنترل باشد و در هنگام شتاب‌گیری شدید به طور بالقوه خطرناک است.

3. توانایی شتاب کمتر

به دلیل حجم کاری که چرخ های جلو باید انجام دهند، هم هدایت و هم فرمان می توانند شتاب خودرو را محدود کنند.

4. ظرفیت بکسل کمتر

با اضافه شدن یک تریلر، اکسل عقب به عنوان یک محور عمل می کند و بار جلو روی چرخ ها را کاهش می دهد. اگر وزن بیش از حد از جلو برداشته شود، کنترل از بین می رود و بار یدک کش را محدود می کند.

5. مزایای دیفرانسیل عقب

1. بهبود توزیع وزن

با راه اندازی درایو عقب، خودرو هنگام رانندگی در پیچ ها یا هنگام شتاب گیری وزن خود را بهتر تقسیم می کند.

2. قدرت بیشتری را اداره کنید

مسئولیت ها تقسیم می شوند، زیرا چرخ های جلو بر روی فرمان و چرخ های عقب متمرکز بر رانندگی هستند. این به ماشین اجازه می دهد تا قدرت و گشتاور بیشتری را کنترل کند.

3. بدون فرمان گشتاور

از آنجایی که چرخ‌های عقب ثابت هستند، در هنگام شتاب گرفتن، به دلیل نیرویی که قرار داده شده است، خطر چرخیدن آنها وجود ندارد.

4. ظرفیت بکسل بالاتر

افزایش وزن در عقب، برخلاف دیفرانسیل های جلو، کشش را بهبود می بخشد.

5. لاستیک ها ماندگاری بیشتری دارند

همانطور که تقسیم وظایف بین جلو و عقب تقسیم می شود، لاستیک ها کندتر فرسوده می شوند.

3 معایب دیفرانسیل عقب

1. راندمان سوخت کمتر

با افزایش وزن به دلیل اجزای اضافه شده، یک موتور بزرگتر برای به حرکت درآوردن خودرو در حالت محرک عقب مورد نیاز است. این منجر به سفرهای بیشتری به جایگاه سوخت می شود.

2. از دست دادن قدرت به دلیل پیچیدگی

میل محرک و سایر اجزای مکانیکی باید نیروی موتور را به چرخ های عقب تبدیل کنند. این امر باعث از دست رفتن 30 درصد از توان واقعی موتور می شود.

3. بیش فرمانی

یک خودروی دیفرانسیل عقب می تواند هنگام رانندگی بر روی سطوح کمتر چسبنده یا شتاب گیری بیش از حد از پیچ ها، عقب را از خط خارج کند. این امر می تواند ایمنی خودرو را کاهش دهد و کنترل آن را سخت تر کند.

نمونه هایی از خودروهای دیفرانسیل جلو

سدان ها و هاچ بک های خانوادگی روزمره دارای تنظیمات دیفرانسیل جلو هستند، مانند تویوتا کرولا، فورد فیوژن، هیوندای الانترا و هوندا آکورد.

نمونه هایی از خودروهای دیفرانسیل عقب

خودروهای اسپرت گران‌تر مانند دوج چلنجر، بی‌ام‌و سری 5، تویوتا سوپرا و مزدا MX5 میاتا دارای سیستم دیفرانسیل عقب هستند.

نتیجه

در حالی که قیمت و کارایی به نفع تنظیمات دیفرانسیل جلو است، عملکرد رانندگی به نفع تنظیمات دیفرانسیل عقب است. امروزه به ندرت می توان یک خودروی دیفرانسیل عقب جدید را در بازار پیدا کرد زیرا اکثر مصرف کنندگان برای استفاده روزمره به صرفه جویی و مصرف سوخت نیاز دارند.